Month: February 2007

വൃഥാ

എന്തിനാണോരോന്നോര്‍ത്തിന്നുംവൃഥാ കണ്ണീര്‍ വാര്‍ത്തുപണ്ടേ നമ്മളന്യോന്യം പിരിഞ്ഞൊരാനാള്‍ തൊട്ടിത്രയും വൃഥായായിരുന്നില്ലേ…ഇടവഴികള്‍ ചേരുമാപെരുവഴിയില്‍ നിന്‍കാലൊച്ച കാതോര്‍ത്തിരു-ന്നെന്‍ ബാല്യംചെടിക്കിടയിലൊളിപ്പിച്ചുപാഠപുസ്തകമൊന്നായ്തിടുക്കത്തില്‍ ലോകത്തിനതിരുകാണാനിറങ്ങിയോര്‍ നമ്മള്‍… ഒടുക്കമെത്തി നമ്മളാ

തനിയെ…

നിശബ്ദമായി കരഞ്ഞുറങ്ങിയ രാത്രികള്‍ മാത്രം സമ്പാദ്യമായുള്ള ഗള്‍ഫ് ജീവിതം ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോള്‍ മുന്നോട്ടുള്ള ജീവിത മാര്‍ഗ്ഗത്തിനായി എനിക്ക് ആകെ ഉണ്ടായിരുന്ന വീടും

“മുസാഫിര് ഹൊ യാരൊ…”

കോര്‍ട്ടിന്റെ കോര്‍ണറില്‍ എന്തിനെപറ്റിയോ ചിന്തിച്ചു നില്ക്കുമ്പോഴായിരുന്നു നെറ്റിന്റെ മൂലക്കുനിന്ന് ഇടിമിന്നല്‍പോലെ ഒരു സ്മാഷ് വന്നത്. പെട്ടെന്നുണ്ടായ ഒരു ‘റിഫ്ളക്ട് ആക്ഷനില്‍’